Ik ben Xamantha, 40 jaar, en vanaf mijn 14e ben ik in therapie geweest, met tussendoor wat halve opleidingen.
Door de jaren heen is mijn ziektebeeld steeds meer op de voorgrond komen te staan
en raakte ik erg vertrouwd met het wereldje dat psychiatrie heet.
Een bizarre, bijzondere wereld die me gevormd heeft.
Ik heb er veel geleerd, maar ben mezelf ook behoorlijk kwijtgeraakt.
Wie was ik ook alweer? Wie zou ik willen zijn?
Over die zoektocht schrijf ik hier.
Wees welkom om mee te lezen en te reageren!

Samen met 1 echtgenoot en 3 katten woon ik in een Betuws dorpje.
Ik verslind belachelijk veel boeken en ben graag creatief bezig.


zondag 29 mei 2011

Rauw

<--- beetje ongenuanceerd stukje, maar het was vooral het gedeelte over sterke emotionele reacties dat me aangreep. Dát is waar ik nog steeds tegenop loop, dat is wat mijn dagen soms zwaar maakt: de regulatie van emoties klopt niet.
Rauw, ongereguleerd, ongefilterd, ongecensureerd.
Altijd willen dempen. Ik zou het liefst mijn hoofd onder narcose willen houden.

Nog zoiets: zelf de dingen niet aan zien komen, patronen pas achteraf zien. Ben momenteel als de dood dat iedereen ziet dat ik richting afgrond ga maar dat niemand het uit durft te spreken. In de hoop dat ik het toch ga redden of zo.
Zo bang om wakker te worden in een crisisbed met langzaam terugkerende herinneringen aan de chaos die eraan vooraf ging.

Ik ben eventjes niet zo heel blij met mezelf en het gaat ook eventjes niet zo heel erg goed.
How can you keep your head up high when the light at the end of the tunnel might be another train?

maandag 16 mei 2011

Stichting Help de Zwerfkat, voorproefje

Sinds kort hebben we een kat-op-afstand, helemaal in Uithoorn woont hij.
Hier alvast een filmpje over de opvang waar hij woont, ik zal er binnenkort uitgebreider op terugkomen: